Menu

Pismo w starożytnym Egipcie

Starożytni Egipcjanie stworzyli pismo inspirując się ludami Mezopotamii. Można je podzielić na trzy grupy. Pierwsza grupa to pismo hieroglificzne, bardzo trudne, kunsztowne, dziś nierzadko traktowane jako sztuka. Używane było przede wszystkim do wykonywania wielkich napisów w kamieniu i liczyło ponad 700 znaków. Drugą grupę stanowi pismo hieratyczne, jest to odmiana powyższego. Używali go głównie kapłani do pisania na papirusie. Znaków tych nie cechował już obrazkowy charakter i były one bardzo często łączone. Ostatnia grupa to tak zwane pismo demotyczne – była to najprostsza odmiana pisma, stosowana dopiero w Epoce Późnej. W Egipcie panowało przekonanie o wielkiej użyteczności pisma, dlatego też obywatele posiadający tą umiejętność cieszyli się dużym szacunkiem i poważaniem społeczeństwa. Bardzo szybko w Egipcie rozwijała się literatura. Zostały zapoczątkowane takie gatunki jak pieśń miłosna, biesiadna, przysłowie, bajka, opowiadania i wiele innych. Znane były także autobiografia i literatura dydaktyczna. Popularnością cieszyły się także teksty o charakterze religijnym i modlitewnym, tak zwane księgi Prawd, księgi Umarłych; te najczęściej umieszczano w piramidach, miały bowiem zapewnić zmarłemu spokój.