Menu

Starożytne ludy: Fenicjanie i Hebrajczycy

Fenicjanie zamieszkiwali tereny Bliskiego Wschodu od dawna. Ich terytorium obejmowało syryjski pas wybrzeża morskiego ograniczonego od wschodu górami Liban a od północy rzeką Orotnes. Założyli oni szereg państw-miast takich jak Tyr, Sydon, Byblos. Byli oni znakomitymi żeglarzami i kupcami. Założyli szereg kolonii między innymi w Hiszpanii i Afryce Północnej. To właśnie Fenicjanie wymyślili pierwszy alfabet. Położenie Fenicjan narażało ich na ciągłe ataki od morza. W drugim tysiącleciu przed Chrystusem nad całym tym obszarem panował Egipt. W XIV i XIII w.p.Ch. musieli podzielić się z Hetytami. U schyłku XIII w.p.Ch. ogromnych spustoszeń dokonały ludy morskie, min. Filistyni. Tereny wokół Filistynów zasiedlili Hebrajczycy (Żydzi), czyli lud semicki utworzony przez 12 plemion. Początkowo był to luźny związek plemion i rodów. Żydzi do Palestyny przybyli na przełomie XIII i XII w.p.Ch. wcześniej jako niewolnicy byli w Egipcie, lecz wyprowadził ich stamtąd Mojżesz. W Palestynie potraktowano ich jako intruzów. Niedługo potem powstała monarchia, a pierwszym królem był Saul, następnie panował Dawid, a po nim Salomon. Ich stolicą była Jerozolima. Po śmierci Salomona państwo rozpadło się na Królestwo Izraela (Samaria) i Królestwo Judy (Jerozolima). Religia Izraelitów miała charakter monoteistyczny.