Nauka i religia w starożytnym Egipcie

Egipcjanie mieli znaczne osiągnięcia w astronomii, matematyce, geometrii, szczególnie zaś medycynie. Potrafili dokonywać trepanacji czaszki, znali budowę serca i jego funkcje biologiczne. W dużej mierze przyczynił się do tego zwyczaj mumifikowania zwłok. Dzięki dobrej znajomości astronomii stworzyli kalendarz. Liczył on 365 dni i podzielony był na trzy pory roku: wylewu Nilu, siewu i żniw. Każda pora składała się z czterech miesięcy po 30 dni. Na końcu roku dodawano 5 dni świątecznych. Religia Egipcjan miała charakter politeistyczny. Była to religia solarna, a więc oparta na kulcie boga słońca. Występował on pod wieloma imionami takimi jak Re, Amon czy Aton. Wierzyli, że źródłem życia na ziemi jest słońce. Również czczono siły przyrody. Charakterystyczną cechą ich religii jest zoomorfizm, czyli przedstawianie bóstw jako ludzi z głowami zwierząt, na przykład Horus to człowiek z głową sokoła. Szczególną czcią darzono boską parę Izydę i Ozyrysa, symbolizujących witalne siły przyrody. Ozyrys to bóg świata zmarłych. Egipcjanie wierzyli także w życie pozagrobowe. Wierzyli, że po śmierci udają się do świata zmarłych, lecz aby zmarły mógł tam przyjść należało zapewnić przetrwanie jego ciała. Stąd zwyczaj mumifikowania zwłok, który to zapewniał.