Sumienie

Sumienie jest to wewnętrzne odczucie pozwalające ludziom osądzać co jest dobrem, a co złem. Kiedy robimy coś niezgodnie z naszym sumieniem, a więc i z przyjętymi normami czujemy poczucie winy. Jest to naturalny mechanizm wynikający z tego, że człowiek właśnie to sumienie posiada. Aby nasze sumienie było prawe i pewne w osądach musi być prawidłowo ukształtowane. Myślę, że największą rolę w tym kształtowaniu odgrywają rodzice, którzy przekazują swoim dzieciom właściwe wzorce, wskazują co jest dobre, a co złe. Właściwie czas dzieciństwa jest najważniejszym okresem w formowaniu właściwego i dobrego sumienia. Kolejną bardzo ważną kwestią jest częsta rozmowa z Bogiem poprzez modlitwę. Dobrym nawykiem jest robienie sobie codziennego rachunku sumienia przed snem, dzięki temu nasze sumienie na pewno nie ulegnie wypaczeniu. W modlitwie tworzy się niezwykła więź między Bogiem a człowiekiem, która owocuje często tym, że człowiek potrafi rozróżnić co jest dobre, a co złe. Inną ważną sprawą jest częste uczęszczanie do spowiedzi oraz korzystanie z sakramentów świętych. Poprzez wyznanie swoich grzechów w konfesjonale człowiek wyraźnie widzi co zrobił źle. Sakramenty dają człowiekowi żywy kontakt z Bogiem, co owocuje prawym i dobrym sumieniem.